|
|
DE REDEN DAT EEN HOND ZOVEEL
VRIENDEN HEEFT IS OMDAT HIJ ZIJN STAART BEWEEGT,
IN PLAATS VAN ZIJN TONG.
|
|
| |
|
Het
is
|
|
| |

|
Welkom bij bouvierkennel van Dortwijk.
Sinds 1980 fokken wij bouviers,volgens de richtlijnen van
de Nederlandse bouvierclub en erkend door de Raad van Beheer.
Onze hoofddoelen hiervan zijn: rastypisch, karakter, gezondheid,
van uitmuntende en geröntgende ouderdieren. Wij hopen dat
deze interactieve ontmoeting tot een persoonlijke kennismaking
zal leiden, waarbij wij U graag nader willen informeren
en van advies zullen dienen.
Wij wensen U veel kijk plezier! |
|
| |
|
|
|
| |
 |
Oorsprong
kennelnaam:
De naamgeving van onze kennel vindt zijn oorsprong in het
volgende:
Het
dorp Dubbeldam, waar ik toen woonachtig was, werd geannexeerd
en vervolgens als een “wijk” bij Dordrecht
gevoegd (Dort) en (wijk).
Tevens stond (en staat nog steeds) op een steenworp afstand
van mijn toenmalige woning het kasteeltje “van
Dortwijk”
waar ik de kennel naar noemde. |
|
| |
|
|
|
| |

| Hoe
het begon:
In het voorjaar van 1981 was ik op zoek naar een bouvierpupje.
Met alle kennis van zaken die ik tot dan toe had opgedaan
bezocht ik een hele reeks van nesten bij zowel fokkers als
particulieren. Uiteindelijk kwam ik terecht bij mevrouw Julia
v.d. Vorst van bouvierkennel v.d. Oudendijk.
Er krioelden wel tien puppies door elkaar. De één
nog mooier dan de ander.
Na ze enige tijd gade geslagen te hebben en op van alles en
nog wat te hebben gelet (onder andere de mate waarin ze vrij
en spontaan naar mij toekwamen) riep ik: “Die wil ik
graag hebben”. Waarop mevrouw v.d. Vorst zei: “Die
gaat al naar een andere fokker”. “Die dan, alstublieft”.
“Nee, die is voor mijn zus”. “Die dan misschien?”,
vroeg ik voorzichtig. “Nee, is ook al besproken en die,
die houden we zelf”. “Mevrouw v.d. Vorst”,
vroeg ik, “als u nu weghaalt wat niet in aanmerking
komt en ook alle reuen, is het misschien wat makkelijker kiezen!”.
Zo gezegd, zo gedaan. Uit wat er overbleef zei ik meteen:
“Die wil ik hebben”.
Nou dat werd hem dan. Of liever gezegd, haar dan. Een pracht
pup, waarmee we veel bekijks hadden. Deze pup groeide zeer
evenredig uit tot volwassen hond en werd in 1985 uiteindelijk
Nederlands Kampioen
(Julia
Carla v.d. Oudendijk). |
|
| |
 |
Heel
veel inzicht hebben we door deze hond verkregen en zij is
dan ook de bakermat van de strenge selectie criteria, welke
wij nog steeds stellen aan schoonheid en karakter. |
|
|